XXXIV Niedziela Zwykła, rok C2

czwartek

24 listopada 2016

Wspomnienie świętych męczenników Andrzeja Dung-Lac, kapłana, i Towarzyszy

Ap 18,1-2.21-23;19,1-3.9a
Ja, Jan, ujrzałem innego anioła – zstępującego z nieba i mającego wielką władzę, a ziemia od chwały jego rozbłysła. I głosem potężnym tak zawołał: Upadł, upadł Babilon – stolica. I stała się siedliskiem demonów i kryjówką wszelkiego ducha nieczystego, i kryjówką wszelkiego ptaka nieczystego i budzącego wstręt, I potężny jeden anioł dźwignął kamień jak wielki kamień młyński, i rzucił w morze, mówiąc: Tak z rozmachem Babilon, wielka stolica, zostanie rzucona i już się wcale nie znajdzie. I głosu harfiarzy, śpiewaków, fletnistów, trębaczy już w tobie się nie usłyszy. I żaden mistrz jakiejkolwiek sztuki już się w tobie nie znajdzie. I terkotu żaren już w tobie nie będzie słychać. I światło lampy już w tobie nie rozbłyśnie. I głosu oblubieńca i oblubienicy już w tobie się nie usłyszy: bo kupcy twoi byli możnowładcami na ziemi, bo twymi czarami omamione zostały wszystkie narody – Potem usłyszałem jak gdyby głos donośny wielkiego tłumu w niebie – mówiących: Alleluja! Zbawienie i chwała, i moc u Boga naszego, bo wyroki Jego prawdziwe są i sprawiedliwe, bo osądził Wielką Nierządnicę, co znieprawiała nierządem swym ziemię, i zażądał od niej poniesienia kary za krew swoich sług. I rzekli powtórnie: Alleluja! A dym jej wznosi się na wieki wieków. I mówi mi: Napisz: Błogosławieni, którzy są wezwani na ucztę Godów Baranka!

Ps 100, 1-2. 3. 4-5
R: Błogosławieni wezwani na ucztę

Wykrzykujcie na cześć Pana wszystkie ziemie,
służcie Panu z weselem.
Stawajcie przed obliczem Pana
z okrzykami radości.

Wiedzcie, że Pan jest Bogiem,
On sam nas stworzył,
jesteśmy Jego własnością,
Jego ludem, owcami Jego pastwiska.

W Jego bramy wstępujcie z dziękczynieniem,
z hymnami w Jego przedsionki,
chwalcie i błogosławcie Jego imię.
Albowiem Pan jest dobry,
Jego łaska trwa na wieki,
a Jego wierność przez pokolenia.

Ewangelia: Łk 21,20-28
Skoro ujrzycie Jerozolimę otoczoną przez wojska, wtedy wiedzcie, że jej spustoszenie jest bliskie. Wtedy ci, którzy będą w Judei, niech uciekają w góry; ci, którzy są w mieście, niech z niego uchodzą, a ci po wsiach, niech do niego nie wchodzą! Będzie to bowiem czas pomsty, aby się spełniło wszystko, co jest napisane. Biada brzemiennym i karmiącym w owe dni! Będzie bowiem wielki ucisk na ziemi i gniew na ten naród: jedni polegną od miecza, a drugich zapędzą w niewolę między wszystkie narody. A Jerozolima będzie deptana przez pogan, aż czasy pogan przeminą. Będą znaki na słońcu, księżycu i gwiazdach, a na ziemi trwoga narodów bezradnych wobec szumu morza i jego nawałnicy. Ludzie mdleć będą ze strachu, w oczekiwaniu wydarzeń zagrażających ziemi. Albowiem moce niebios zostaną wstrząśnięte. Wtedy ujrzą Syna Człowieczego, nadchodzącego w obłoku z wielką mocą i chwałą. A gdy się to dziać zacznie, nabierzcie ducha i podnieście głowy, ponieważ zbliża się wasze odkupienie.


Blogi Tezeusza – rozmawiamy o życiu i wierze


Rabin Irving Greenberg Kim jest człowiek?

Gdyby Stworzenie chciało osiągać cele i podążać w kierunku nadawanym mu przez Stwórcę, całe Stworzenie w swojej naturalnej formie oraz wszystkie stworzone przez człowieka społeczności i kultury podtrzymywałyby życie, w szczególności życie ludzkie, z całą jego niezbywalną godnością. Ludzkość pokonałaby ubóstwo i głód – warunki, w których ludzie umierają z braku pożywienia czy z powodu wysokiego kosztu lekarstw są zaprzeczeniem nieskończonej wartości człowieka. Społeczność ludzka wyeliminowałaby przemoc i wojny. Nauka ludzka przezwyciężyłaby choroby – choroba Alzheimera pozbawia ludzi ich wyjątkowości. Kultura i środki przekazu wyzbyłyby się stereotypów i homogenizacji. Dlatego też judaizm, podobnie jak chrześcijaństwo i inne religie, nalega na odkupienie Stworzenia. To będzie ten obiecany czas mesjański, w którym nastąpi całkowite poszanowanie godności człowieka i nadejdzie Królestwo Boże. Bo kiedy „zła czynić nie będą ani zgubnie działać po całej świętej mej górze (= planecie), […] kraj się napełni znajomością Pana, na kształt wód, które przepełniają morze” (Iz 11, 9). Więcej…

 

Skomentuj

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

code